بيونانى قوس‌دره و قوبرون و بقول ديسقوريدوس بيونانى فوريون نامند بمعنى عاقر قرحا و گويند كه بيونانى و رومى فوروثون و فورثون 687 و فور گويند و به فارسى كاكره و كالو نامند عاج : لغت عربى است و نيز به عربى ضجاج نامند و به فارسى دندان فيل و بهندى گج‌دنت و هاتىدانت گويند عاقول : حاج است حرف العين مع الباء الموحده عباسى : بهندى گلابانس 688 گويند عبيشران : بهندى دونه مردا نامند عبهر : نرگس است 689 و نزد اهل شام ميعه سايله عبير : اسم زعفران است و نيز خوشبوى مركب را نامند حرف العين مع الجيم و الدال المهمله عجم : بمعنى استه هر ميوه ماكول بهندى گتهلى گويند عجين : اسم عربى است به فارسى خمير ترش و خمير مايه و آرد سرشته نامند بهندى ماوا گويند و باسم خمير هم مشهور عدس : به فارسى نشك و ترسك و بنوسرخ و مرجومك و برومى فينيقى و بهندى مسور عدس الماء : كه بيونانى فيفس لوعا و قاقوس گويند نوعى از طحلب است كه خرء الضفادع نامند حرف العين مع الذال عذبه و عذابه : ثمر اثل است كه بهندى چهوتى مائين و ننهى مائين گويند